'Cymbaltechniek'

[LeonHeld]

De zoekfunctie laat mij in de steek, dus ik weet niet of er al een topic bestaat over dit onderwerp, maar het kan nooit kwaad om iets op te zetten wat bekkens spaart.

Mijn probleem is dat ik graag mijn cymbals horizontaal heb hangen. Ik ben een redelijke hardhitter en na twee jaar is mijn tweedehandse 16" A custom crash gescheurd. Niet in de ring, maar vanaf de buitenkant naar binnen toe. Deze scheurt nu steeds verder uit, dus ik ben opzoek naar andere bekkens.

Ik wil uiteraard niet weer dat dit gebeurt.
Een andere crash van mij; een UFIP solid ride 16" crash is ook gescheurd, alleen dit is niet in de rand van het bekken gebeurd, maar wel verticaal.
Het schijnt een vintagecrash te zijn, dus baalde ik er wel van.

Nu breekt dus voor mij het punt aan om het over bekkentechniek te hebben. Kunnen jullie me wat meer vertellen over het vegen van bekkens in plaats van ze direct aan te slaan?

Het kan ook zijn, wat addicted zei, dat een 16" gewoonweg niet genoeg volume heeft en dat ik daardoor automatisch harder ga slaan op de bekkens..
Punt is: als ik adrenaline krijg van het spelen kan ik dat simpelweg niet tegenhouden..

[Julio]

Ik kan hier wel een groot verhaal vertellen maar lees dit artikel maar eens door: http://www.drumworld.nl/drumtalk/sijpe/h4.asp

Verder is dit gewoon aanwennen, dan gaat het in adrenaline stand ook gewoon goed omdat het dan een gewoonte is.

[timmie]

in een ander topic vertelde je dat je je bekkens horizontaal hangt. als je ze ietwat schuin hangt is het beter voor ze. misschien ten overvloede, maar draai de borgmoer niet te strak aan. de bekkens moeten kunnen bewegen om de klap op te vangen.

[Kallinos]

'Adrenaline' zou je nooit de controle mogen laten verliezen... want dat is in feite wat je zegt, als je zegt dat je het niet kunt tegenhouden.

Daarbij moet je ook denken aan balans in de muziek, en het gehoor van je bandleden, je publiek en dat van jezelf. Gewoon een stuk zachter spelen, geloof me vrij dat het nog hard genoeg zal zijn om erdoor te komen...

Daarnaast, hoe ontspannener je speelt, hoe minder 'stress' je zet op een cymbal.

[LeonHeld]

Ik heb het verhaal gelezen en snap wel wat er bedoeld wordt.. Ik zal ook even met mijn drumleraar overleggen hoe ik dit toe kan passen in mijn spel.
Hij is een jazzdrummer dus niet zo'n hardhitter, waarschijnlijk heeft hij nooit problemen ondervonden met het scheuren van bekkens.

Ik speel vrij ruige muziek, dan is adrenaline een sleutelwoord eigenlijk.. Het heeft niets te maken met het verliezen van de controle, maar eerder 'laten gaan'.

[Kallinos]

Ik speel vrij ruige muziek, dan is adrenaline een sleutelwoord eigenlijk.. Het heeft niets te maken met het verliezen van de controle, maar eerder 'laten gaan'.

Je helemaal 'laten gaan' in de muziek (opgaan in de muziek) is iets anders dan harder beginnen te slaan en met andere woorden de controle te verliezen over je technische beheersing van het instrument. Ik ben bang dat dat laatste toch een beetje is wat er bij jou gebeurt... kan het mis hebben natuurlijk.

[UnBorn Lord]

Uit het stukje waar Julio naar linkt:


Sla bovendien nooit loodrecht op het bekken, maar laat de stok als het ware een schampschot uitvoeren. De stok moet het bekken zijdelings (diagonaal) naderen en bij de impact tegelijk alweer van het bekken afglijden.




Zelf lijkt het mij 'beter' om wél loodrecht op een bekken te slaan, maar dan wel op tijd te 'stuiteren'. Op het moment dat je je bekken raakt je stok weer ervanaf 'trekken'. Ik denk dat je dan de bekken wél aan de 'praat' krijgt, met zijn eigen klank, zonder dat je het eerste beetje geluid er weer 'vanaf veegt'.

[Addicted]

Zelf lijkt het mij 'beter' om wél loodrecht op een bekken te slaan, maar dan wel op tijd te 'stuiteren'. Op het moment dat je je bekken raakt je stok weer ervanaf 'trekken'. Ik denk dat je dan de bekken wél aan de 'praat' krijgt, met zijn eigen klank, zonder dat je het eerste beetje geluid er weer 'vanaf veegt'.

Dat betwijfel ik. De trilling ontstaat dan alsnog uit één punt en moet zich het bekken "rond werken" als het ware. Bovendien grijpt de kracht dan op een klein punt aan (hoge concentratie => grote stress => versneld optredende metaalmoeheid => scheuren), alvorens verspreid te worden.
Door een vegende beweging te maken spreid je je kracht uit en tegelijkertijd breng je het bekken egaler in trilling.
Dat is mijn logische gedachtengang althans.

[LeonHeld]

Je helemaal 'laten gaan' in de muziek (opgaan in de muziek) is iets anders dan harder beginnen te slaan en met andere woorden de controle te verliezen over je technische beheersing van het instrument. Ik ben bang dat dat laatste toch een beetje is wat er bij jou gebeurt... kan het mis hebben natuurlijk.

Het is gewoon wat lastig om je in te houden met slaan als je echte screamcore speelt, en dus geen metal, maar dikke breakdowns..

Niet dat ik dat maak met mijn band, maar ik speel dat thuis wel af en toe mee, en vandaar dat ik misschien over het algemeen graag hard speel.

[Addicted]

Trust me, you'll get over that.
Nadat je enkele honderden euro's hebt "weggegooid" bereik je het punt waarop je beseft dat het nutteloos is zo hard te slaan. Maak de armbeweging groot en vloeiend maar laat de daadwerkelijke slag (veeg) volledig vanuit je pols komen, als je het showelement belangrijk vind. En probeer Travis Barker te zien als een gorilla met het IQ van een visstick in plaats van als drummer.
En uiteraard niet te dikke stokken gebruiken. Wat gebruik je nu?

[MusiQmaN]

Maar je hebt ook het uiterste qua schuin:

(blijf het een mooie opstelling vinden, dat wel)

[Addicted]

Er zijn ook drummer die hun ride bijna verticaal hebben hangen!

[LeonHeld]

Trust me, you'll get over that.
Nadat je enkele honderden euro's hebt "weggegooid" bereik je het punt waarop je beseft dat het nutteloos is zo hard te slaan. Maak de armbeweging groot en vloeiend maar laat de daadwerkelijke slag (veeg) volledig vanuit je pols komen, als je het showelement belangrijk vind. En probeer Travis Barker te zien als een gorilla met het IQ van een visstick in plaats van als drummer.
En uiteraard niet te dikke stokken gebruiken. Wat gebruik je nu?

Ik gebruik momenteel 2b, maar dat komt omdat alle stokken in de uitverkoop waren bij de BigOne, dus ik zoveel mogelijk verschillende heb meegenomen.
Ik heb ook echt geen zin om meer bekkens te breken. Nu is het verlies niet zo groot aangezien ik deze cymbals relatief goedkoop heb kunnen krijgen, maar dat maakt het verlies niet kleiner

Mijn stokken zien er ook altijd aangevroten uit..

[Jelle]

Zoals je weet verdedig ik hardhitters vaak, MAAR... in het geval van hardhitters horen/zien rocky soundengineers graag dat je wat zachter op je bekkens slaat en relatief hard op de trommels (vooral toms). De totale balans is en blijft het belangrijkste en/maar dit is goed om in je achterhoofd te houden.

Vloeiend bewegen is altijd belangrijk, het is mij opgevallen dat houterige drummers vaak ook meer stokken kapot en bekkens slaan.

Nog iets waar mijn drumleraar altijd erg op hamerde: Sjees niet op het laatste moment naar een bekken toe maar probeer altijd alle tijd te benutten na de vorige slag. Klinkt logisch, is het ook, maar je ziet bij veel drummers toch vaak dat de stok een kleine hapering of omweg van de stok... dit valt vooral op als je je ritmes langzaam oefent.

[3ske]

De dikte van de stokken speelt inderdaad zijn rol. Met een zwaardere stok moet je net minder hard gaan slaan om hetzelfde volume te bereiken. Daarmee rekening houdend in combinatie met grotere en geschikte bekkens voor de muziek die je speelt, zou je makkelijk tot hetzelfde volume moeten brengen zonder er als een slager op in te moeten hakken.

[Jake]

De dikte en hardheid van de stok is m.i. slechts van marginale invloed vergeleken met de kracht van de slag en de slaghoek. Tenzij je van die carbon of metalen sticks gebruikt.

Ik zou zeggen, hang je bekkens wat schuiner en lager en sla met een veegbeweging en dan gaat er vast veel minder kapot. Of zorg er in ieder geval voor dat je niet loodrecht op de rand van het bekken mept. Verder is het m.i. ook belangrijk je stokken niet vast-vast te houden maar eerder losjes in de hand, zodat de rebound een deel van de trilling kan absorberen.

In feite komt het er dus op neer om niet als een idioot op je bekkens te slaan. En zoals ik al vaak heb gezegd: elk bekken of elke trommel heeft een volumegrens. Sla je harder komt er niet meer volume uit maar sla je gewoon alles kapot.

[MusiQmaN]

Ik heb persoonlijk (buiten brekende tips om) nooit problemen gehad met Carbon sticks.

Gebruik buiten de standaard houten sticks om, soms HipTrix lichtgevende sticks. Deze zijn ook van een bepaald soort plastic gemaakt, maar hier heb ik ook geen problemen mee m.b.t. het scheuren van cymbals.

Veegbewegingen werken wel heb ik gemerkt. Alleen bij passages met 8-en op de crash wil ik de stok iets verticaler laten neerkomen (maar dan wel aan de zijkant)

[Tanco]

Mijn bekkens hangen recht, zo vind ik ze het best klinken en het je hebt meer zicht(en het publiek ook). Ik heb er al jaren geen gebroken. Ook belangrijk ze niet te strak vast te zetten zodat ze goed kunnen wiebelen, dit komt de klank ook ten goede. Soms kom ik in oefenruimtes waar bekkens en hihats clutches zo vast zitten, niet normaal.

[DIYDrummer]

Ik heb mijn bekkens ook bijna vlak hangen, alleen mijn 14 inch crash hangt een beetje gekanteld tussen mijn hihat en tom in, zodat ik hem makkelijker snel kan aanspreken als ik op de hihat speel.

Ik heb (afgezien van een Stagg 10 inch splash, maar dat telt niet :p) nog nooit een bekken stukgeslagen. In mijn eerste bekkenset (Zildjian ZBT) heb ik wel een keer een kleine deuk in een crash geslagen, maar dat was nog voordat ik doorhad dat het inderdaad geen nut had om steeds harder op zo'n klein bekken te beuken.

Vandaar dat ik nu dan ook wat meer variatie in bekkens heb. Ik heb een 14, 16 en 20 inch crash (Paiste 2002's). Ik gebruik voornamelijk de 14 en 16, maar zodra het volume wat omhoog gaat (zo spelen we vaak als afsluiter Bro Hymn van Pennywise) gebruik ik voornamelijk de 20 inch en voor accenten de 16. Op die manier voorkom ik dat ik de kleinere bekkens te veel belast. Ik wil nog een 18 inch hebben om de serie compleet te maken.

Geen idee of het ook echt werkt, maar zolang ik er in geloof en het goed gaat is het goed genoeg voor mij

[Cicerodrummer]

Ik vind carbonsticks lichter en gladder, maar dat is een mening.....
Ik ben ook niet gecharmeerd van het geluid, maar voor snelle slagen zijn ze erg geschikt.

[Sjoelie]

Mocht je bekken nou scheuren, dan kan je volgens mijn leraar als je gewoon het stuk waar hij gescheurd is er uit knippen of iets dergelijks tot een paar cm boven de scheur, maar als je bekken natuurlijk helemaal gescheurd is kan dat niet.

Ik ben overigens nieuw hier en hoop niet dat ik om wat voor reden dan ook direct afgemaakt wordt op deze post, wat op sommige andere forums soms wel het geval is

[Addicted]

Sjoelie, welkom, stel jezelf even voor in het Voorsteltopic!

Toch werkt het niet zo gemakkelijk als je stelt. Het is namelijk zo dat een scheur "onderhuids" verder scheurt. Al is de scheur zichtbaar maar enkele millimeters lang, in het bekken gaat de scheur onzichtbaar verder. Ongeacht of je de scheur eruit haalt, zal die onzichtbare scheur zich na verloop van tijd (cq. gebruik) openbaren. Door het wegknippen van de scheur kan het proces van verder scheuren in veel gevallen wel vertraagt worden.
Bovendien verstoor je de verhoudingen - en daarmee vaak de klank - van een bekken op het moment dat je erin gaat knippen of verkleinen,
Desalniettemin is het wel de moeite waard om het te doen. Het is uitstel van executie, maar het geeft je wel wat meer tijd om te sparen en te zoeken naar nieuw bekken.

[Kallinos]

Soms werkt het erg goed, en soms niet. Kwestie van geluk. Daarbij hebben gescheurde bekkens soms een droge en trashy klank die je niet snel bij 'intacte' cymbalen vindt, die in sommige muziek erg goed tot zijn recht komt. Mijn leraar (Teun Verbruggen) heeft een crash die een scheur heeft rond de cup, bijna hélemaal rond! Maar het klinkt daardoor wel erg speciaal. Niet aan te raden bij het spelen van harde rockmuziek, dan vliegt de bow er gewoon na een paar klappen af denk ik. Maar dit is ideaal als mini-ride en als effect.

[Rascul]

Tsja, Martijn Vink (die je echt met geen mogelijkheid een techniekloze hardhitter kunt noemen) heeft jaren met gescheurde oude K's gespeeld, onder andere te horen op Martijn van Iterson's Streetwise. Klonk echt erg vet en gruizig, maar het is geloof ik niet helemaal waar Leon op doelt.

Ik speel zelf nu een paar jaartjes in een skaband (naast bigband, funk/soul coverband en jazztrio - leuke combinaties) waar ik inmiddels een beetje een hardhitter-reputatie heb opgebouwd. Ik speel ook op vrij dunne bekkens (K en A Custom Fast Crashes) en nog nooit iets gebroken, terwijl ook mijn bekkens relatief recht hangen. Waar het wat ik denk in zit is dat het 'eindpunt' van je stokken niet te ver onder je crash mag liggen, zodat je er niet 'doorheen' slaat. Dat laatste is echt moorddadig voor zo'n crash, helemaal als ie vrij vast hangt, en het klinkt ook nog eens niet lekker waardoor je uit compensatie steeds harder gaat slaan. Verder, zoals hier boven al gezegd, stokdikte maakt uit, en let op dat je je cymbal meer op het blad raakt, en niet op de rand. Hoe scherper je hoek is waaronder je hem raakt, hoe slechter. Wederom, klinkt ook niet echt cool. Ik gebruik een dunne jazzride die ik heb nog wel eens als crash, en die raak ik echt vol met de schouder op de rand van het blad. Kan ook niet anders, want hij hangt bijna op de hoogte van m'n floortom, maar het klinkt wel relext.

Je merkt dat soort dingen meestal ook aan het tempo waarmee je cymbals je stokken 'afbijten' - als ze snel afpellen en rafelen moet je na gaan denken over techniekswitch. Er zijn helaas veel te weinig drummers die zich dat realiseren. Je hoeft ook helemaal niet van die brute dikke bekkens met boomstammen te bewerken om door de muziek heen te prikken, zelfs wat donkerder bekkens prikken met hun hoge frequenties zonder problemen door gitaren heen.